Artificial Sweetener Brain Art Concept
سوکرالوز: فریبنده مغز و محرک گرسنگی مطالعات نشان می‌دهند که سوکرالوز – شیرین‌کننده مصنوعی پرطرفدار – با فریب مراکز گرسنگی در مغز می‌تواند منجر به پرخوری شود

مطالعه جدید دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (USC) نشان می‌دهد که سوکرالوز، یک شیرین‌کننده مصنوعی پرطرفدار، ممکن است با فریب دادن مغز، فعالیت مرتبط با گرسنگی در هیپوتالاموس را تحریک کند، بدون اینکه کالری مورد انتظار را تأمین کند.

سوکرالوز: یک شیرین‌کننده مصنوعی بدون کالری که در محصولات رژیمی استفاده می‌شود.

برخلاف شکر، سوکرالوز نمیتواند هورمونهای ایجادکننده احساس سیری را فعال کند و نحوه ارتباط بین بخشهای مغز مرتبط با انگیزه و پردازش حسی را تغییر میدهد. این اثرات در افراد مبتلا به چاقی قویتر بود و در زنان نیز بیشتر مشاهده شد. این یافته‌ها این پرسش را مطرح میکند که شیرینکنندههای بدون کالری چگونه ممکن است بر عادات غذایی بلندمدت و حتی رشد مغز در کودکان تأثیر بگذارند.

هورمونهای سیری: مواد شیمیایی مانند لپتین که پس از غذا خوردن به مغز علامت میدهند که بدن سیر شده است.
پردازش حسی: فرآیندی در مغز که طی آن اطلاعات دریافتشده از حواس (مانند طعم غذا) تفسیر میشود.

سوکرالوز فعالیت مغزی مرتبط با گرسنگی را تحریک می‌کند

بر اساس مطالعه جدید دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (USC)، مصرف سوکرالوز – یک جایگزین رایج بدون کالری برای شکر – نسبت به شکر معمولی، هیپوتالاموس را بیشتر فعال می‌کند. هیپوتالاموس بخشی از مغز است که در تنظیم اشتها و وزن بدن نقش دارد. این تحقیق همچنین نشان داد که سوکرالوز نحوه تعامل هیپوتالاموس با سایر مناطق مغز، از جمله بخش‌های مرتبط با انگیزه، را تغییر می‌دهد. این یافته‌ها اخیراً در مجله معتبر Nature Metabolism منتشر شده است.

حدود ۴۰ درصد از آمریکایی‌ها از جایگزین‌های شکر استفاده می‌کنند، اغلب برای کاهش کالری یا کنترل مصرف قند. اما آیا این شیرین‌کننده‌ها واقعاً به کنترل وزن کمک می‌کنند؟ و چگونه بر بدن و مغز افراد مختلف تأثیر می‌گذارند؟ دکتر کاتلین آنا پیج، مدیر مؤسسه تحقیقات دیابت و چاقی USC و یکی از رؤسای بخش غدد درون‌ریز و دیابت در دانشکده پزشکی کک، می‌گوید اینها سوالات کلیدی بودند که این تحقیق را هدایت کرده‌اند.

هیپوتالاموس: ناحیه‌ای در مغز که کنترل گرسنگی، تشنگی و دمای بدن را بر عهده دارد.

آزمایش واکنش مغز به شیرینی‌ها

برای بررسی این موضوع، دکتر پیج و تیمش یک مطالعه تصادفی انجام دادند تا تأثیر سوکرالوز بر فعالیت مغز، سطح هورمون‌ها و احساس گرسنگی را اندازه‌گیری کنند. درحالی که مطالعات قبلی – عمدتاً روی حیوانات یا بر اساس داده‌های جمعیتی – ارتباط بین شیرین‌کننده‌های مصنوعی و چاقی را نشان داده بودند، تعداد کمی از تحقیقات به‌صورت مستقیم تأثیر این مواد را بر گرسنگی در انسان‌ها بررسی کرده بودند.

با بودجه‌ای از مؤسسه ملی سلامت آمریکا (NIH)، محققان واکنش ۷۵ شرکت‌کننده را پس از مصرف آب، یک نوشیدنی حاوی سوکرالوز و یک نوشیدنی شیرین‌شده با شکر معمولی ارزیابی کردند. آن‌ها قبل و بعد از مصرف نوشیدنی‌ها، اسکن‌های fMRI (تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی) از مغز، نمونه‌های خون و نظرات افراد درباره سطح گرسنگی را جمع‌آوری کردند.

fMRI: روشی برای مشاهده فعالیت مغز با اندازه‌گیری تغییرات جریان خون.

سوکرالوز سیگنال‌های مغز را گیج می‌کند

یافته‌ها نشان می‌دهند سوکرالوز چگونه با ارائه طعم شیرین بدون انرژی کالریک مورد انتظار، مغز را فریب می‌دهد. دکتر پیج که استادیار پزشکی در دانشکده پزشکی کک نیز هست، توضیح می‌دهد این “عدم تطابق” حتی می‌تواند منجر به تغییراتی در هوس‌های غذایی و رفتار خوردن در طول زمان شود.

او می‌گوید: «اگر بدن شما به دلیل شیرینی انتظار کالری داشته باشد، اما کالری مورد انتظار را دریافت نکند، این می‌تواند نحوه تمایل مغز به این مواد را در طول زمان تغییر دهد.»

کشف شبکه گرسنگی در مغز

این مطالعه با حضور ۷۵ شرکت‌کننده انجام شد که به طور مساوی از نظر جنسیت (زن و مرد) و وضعیت وزن (طبیعی، اضافه وزن یا چاق) تقسیم شده بودند. هر فرد در سه جلسه جداگانه، سوکرالوز، شکر یا آب مصرف کرد تا محققان بتوانند تفاوت‌های درون‌فردی و بین‌فردی را بررسی کنند.

روش تحقیق:

  1. در هر جلسه، ابتدا اسکن مغزی و نمونه خون پایه گرفته شد.
  2. از شرکت‌کنندگان خواسته شد میزان گرسنگی خود را گزارش دهند.
  3. سپس هر فرد ۳۰۰ میلی‌لیتر آب، نوشیدنی شیرین‌شده با شکر یا سوکرالوز مصرف کرد.
  4. در دو ساعت بعدی، چندین بار اسکن مغزی، نمونه خون و گزارش گرسنگی تکرار شد.

یافته‌های کلیدی:

  • سوکرالوز در مقایسه با شکر:
    • فعالیت هیپوتالاموس را بیشتر افزایش داد
    • احساس گرسنگی را تشدید کرد
  • سوکرالوز در مقایسه با آب:
    • فعالیت هیپوتالاموس را افزایش داد
    • اما تاثیری بر احساس گرسنگی نداشت
  • این اثرات در افراد مبتلا به چاقی قوی‌تر بود

چرا این نتایج مهم است؟
این تحقیق نشان می‌دهد که شیرین‌کننده‌های مصنوعی ممکن است مدارهای عصبی مرتبط با گرسنگی را به گونه‌ای تغییر دهند که در نهایت منجر به پرخوری شود، به ویژه در افراد دارای اضافه وزن. این یافته‌ها می‌تواند توضیح دهد که چرا برخی افراد با وجود استفاده از محصولات رژیمی، در کاهش وزن موفق نیستند.

نکته قابل تأمل:
تفاوت واکنش مغز به سوکرالوز در افراد با وزن‌های مختلف، نشان می‌دهد که اثرات شیرین‌کننده‌های مصنوعی ممکن است برای همه یکسان نباشد و به متابولیسم فرد بستگی دارد.

شیرین‌کننده مصنوعی ارتباطات مغزی را تغییر می‌دهد

محققان با استفاده از اسکن‌های fMRI، ارتباطات عملکردی مغز را بررسی کردند – یعنی نحوه ارتباط مناطق مختلف مغز با یکدیگر. نتایج نشان داد مصرف سوکرالوز موجب:

  1. افزایش ارتباط بین هیپوتالاموس و چندین ناحیه مغزی دیگر شد
  2. این نواحی شامل قشر سینگولیت قدامی (مربوط به تصمیم‌گیری) و مناطق مرتبط با انگیزه و پردازش حسی بودند

دکتر پیج توضیح می‌دهد: “این یافته‌ها نشان می‌دهد سوکرالوز ممکن است بر هوس‌های غذایی و رفتار تغذیه‌ای تأثیر بگذارد.”

تفاوت کلیدی بین شکر و سوکرالوز:

✅ مصرف شکر:

  • سطح قند خون را افزایش داد
  • ترشح هورمون‌های تنظیم‌کننده (انسولین و GLP-1) را تحریک کرد

❌ مصرف سوکرالوز:

  • هیچ تأثیری بر این هورمون‌ها نداشت
  • این تفاوت در افراد مبتلا به چاقی بارزتر بود

دکتر پیج توضیح می‌دهد:
“بدن از این هورمون‌ها برای اطلاع‌رسانی به مغز درباره دریافت کالری استفاده می‌کند تا احساس گرسنگی کاهش یابد. سوکرالوز چنین اثری ندارد – و تفاوت در پاسخ هورمونی به سوکرالوز در مقایسه با شکر در شرکت‌کنندگان مبتلا به چاقی حتی چشمگیرتر بود.”

پیامدهای مهم این یافته‌ها:

  1. ممکن است توضیح دهد چرا برخی افراد با وجود مصرف محصولات رژیمی، همچنان پرخوری می‌کنند
  2. نشان می‌دهد شیرین‌کننده‌های مصنوعی اثرات پیچیده‌ای بر فیزیولوژی بدن دارند
  3. به ویژه برای افراد مبتلا به چاقی ممکن است تأثیرات نامطلوبی داشته باشد

نکته تحقیقاتی:

این مطالعه نشان می‌دهد که “شیرینی” به تنهایی برای سیر کردن مغز کافی نیست و بدن به کالری و پاسخ هورمونی مرتبط با آن نیاز دارد.

تفاوت‌های جنسیتی و سوالات بی‌پاسخ

این مطالعه در حالی که به برخی سوالات کلیدی پاسخ می‌دهد، پرسش‌های جدیدی را نیز مطرح می‌کند:

۱. اثرات بلندمدت:

  • آیا تغییرات مشاهده‌شده در فعالیت مغز و هورمون‌ها می‌توانند اثرات ماندگاری داشته باشند؟
  • به گفته محققان، نیاز به مطالعات طولی‌مدت برای بررسی ارتباط بین:
    • تغییرات مغزی ناشی از سوکرالوز
    • رفتارهای غذایی
    • تغییرات وزن بدن

۲. تفاوت‌های جنسیتی جالب توجه:

  • تغییرات فعالیت مغزی در شرکت‌کنندگان زن بیشتر از مردان بود
  • این یافته نشان می‌دهد سوکرالوز ممکن است اثرات جنسیتی متفاوتی داشته باشد
  • دکتر پیج اشاره می‌کند: “این تفاوت‌ها می‌تواند پیامدهای مهمی برای توصیه‌های تغذیه‌ای داشته باشد”

۳. مطالعه آینده روی کودکان و نوجوانان:

  • محققان در حال آغاز مطالعه‌ای جدید هستند که اثرات شیرین‌کننده‌ها را بر مغز در حال رشد بررسی می‌کند
  • این گروه سنی بیشترین مصرف کننده‌های شکر و جایگزین‌های شکر هستند
  • دکتر پیج هشدار می‌دهد: “مغز در حال رشد بسیار آسیب‌پذیر است – این هم یک تهدید است و هم فرصتی برای مداخله پیشگیرانه”

سوالات حیاتی باقی‌مانده:

  • آیا شیرین‌کننده‌های مصنوعی می‌توانند مدارهای عصبی کودکان مستعد چاقی را تغییر دهند؟
  • چگونه این تغییرات ممکن است بر رفتارهای غذایی آینده آنها تأثیر بگذارد؟
  • آیا زمانبندی مصرف این مواد در طول رشد می‌تواند اثرات متفاوتی داشته باشد؟

نکته پایانی:
این یافته‌ها بر نیاز به تحقیقات بیشتر درباره ایمنی شیرین‌کننده‌های مصنوعی، به ویژه برای گروه‌های حساس مانند کودکان و افراد مبتلا به اختلالات متابولیک تأکید می‌کند.

reference:

Is Your Diet Drink Making You Hungrier? New Research Explains Why

 

اشتراک‌ها:
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *